Trassi
(voor M.)
Ik ben wel voor een frisse wind door een dooie poëzie:
de bloemen gaan vervelen
de gelieven sterven af
de zon brandt lang zo fel niet meer
en alle tranen zijn verdroogd
de zee die boeit nog wel
(de golven deinen voort)
maar is al ietwat uitgemolken.
Waar zijn de muzen heengegaan:
onder het wateroppervlak
op zanderige bodem ongemeten
daar springen nog wezens
gegeten, gauw vergeten
opgejaagd en opgeschept
en netjes in de pan gesmeten
Nederland werd groot door hen
En wraak is wat zij brengen:
van de Noordzee tot Atjeh verpakt
in smetteloos plastic livrei
in strak cordon marcherend
wandelend een dodenmars
gebundeld en herrezen nu
in leven lijf'lijk machteloos
maar dood zo lijfelijk voor leven
Melle Kramer
[terug]