Boissonnet
Slingerend zwieren zware takken
gevorkte vingers zonder hand
Stramme stam buigt knerpend neder
met regentranen, zonnebrand
Wortels wriem'len stil daaronder
grimmig grijpend in de grond
Als duister valt reen tergend trekken
en murmelend doet hij zijn rond'
Nu stiller nog dan ooit tevoren
geen bast of blaren, zelfs geen sap,
de regentranen zijn verloren
De kroon ligt af, een ander dak
weerkaatst de wakkerwinden,
Op murmelwijsheid streek men lak
Melle Kramer
[terug]